Çocukluğumdan beri hafızamda yer eden o görüntü: Yufkacıların vitrininde ya da tezgahında duran küçük, yassı pideler… Üzerine serpilmiş birkaç çörek otu tanesiyle süslenmiş, paket halinde satılan o tanıdık tatlı. Adı taş kadayıf ya da yassı kadayıf. Çoğu insan bunu görmüş ama tam olarak ne olduğunu, nasıl yapıldığını bilmiyor. Etrafımda sorduğum birkaç kişiye de aynı şeyi fark ettim; görüyorlar ama detayını bilmiyorlar.
Bu, bizim yemek kültürümüzün çok eski ve köklü bir parçası. Bazı kaynaklarda Arap kadayıfı, taş ekmeği gibi farklı isimlerle de anılıyor. Hamuru aslında bir nevi pankek ile krepin arasında bir şey; mayalı, incecik dökülüp taş üzerinde ya da sacda pişiriliyor, gözenekli bir yapı kazanıyor.
İçine yöreye göre çeşit çeşit dolgular konabiliyor: Ceviz, lor peyniri, kaymak, bazen meyve ya da meşhur ağız (doğum yapan hayvanın ilk sağılan sütünden kaynatılarak elde edilen yoğun, lor kıvamındaki özel bir ürün). Şerbeti ise bazı yerlerde gül suyuyla tatlandırılıyor. Eskiden şeker yaygın değilken pekmezle yapıldığı da oluyor.
Binbir Gece Masalları’nda adı geçen o büyülü tatlılardan biri olarak da anılır bazen; eski kültürlerde sofraların vazgeçilmeziymiş.Türk mutfağı o kadar zengin ve derin ki, her lezzeti hakkıyla öğrenmek, denemek için bir ömür yetmeyebilir, belki birkaç hayata ihtiyaç var.Eğer siz de merak edip denemek isterseniz marketlerde hazır hamuru bulup kolayca yapabilirsiniz. Ama asıl keyif ve gerçek lezzet için hamuru baştan kendiniz hazırlamanızı öneririm; maya, un, süt, su ve biraz irmikle başlıyor her şey, gerisi sabır ve biraz da ocak başı ustalığı. Afiyet olsun! 
Çocukluğumdan beri hafızamda yer eden o görüntü: Yufkacıların vitrininde ya da tezgahında duran küçük, yassı pideler… Üzerine serpilmiş birkaç çörek otu tanesiyle süslenmiş, paket halinde satılan o tanıdık tatlı. Adı taş kadayıf ya da yassı kadayıf. Çoğu insan bunu görmüş ama tam olarak ne olduğunu, nasıl yapıldığını bilmiyor. Etrafımda sorduğum birkaç kişiye de aynı şeyi fark ettim; görüyorlar ama detayını bilmiyorlar.
Bu, bizim yemek kültürümüzün çok eski ve köklü bir parçası. Bazı kaynaklarda Arap kadayıfı, taş ekmeği gibi farklı isimlerle de anılıyor. Hamuru aslında bir nevi pankek ile krepin arasında bir şey; mayalı, incecik dökülüp taş üzerinde ya da sacda pişiriliyor, gözenekli bir yapı kazanıyor.
İçine yöreye göre çeşit çeşit dolgular konabiliyor: Ceviz, lor peyniri, kaymak, bazen meyve ya da meşhur ağız (doğum yapan hayvanın ilk sağılan sütünden kaynatılarak elde edilen yoğun, lor kıvamındaki özel bir ürün). Şerbeti ise bazı yerlerde gül suyuyla tatlandırılıyor. Eskiden şeker yaygın değilken pekmezle yapıldığı da oluyor.
Binbir Gece Masalları’nda adı geçen o büyülü tatlılardan biri olarak da anılır bazen; eski kültürlerde sofraların vazgeçilmeziymiş.Türk mutfağı o kadar zengin ve derin ki, her lezzeti hakkıyla öğrenmek, denemek için bir ömür yetmeyebilir, belki birkaç hayata ihtiyaç var.Eğer siz de merak edip denemek isterseniz marketlerde hazır hamuru bulup kolayca yapabilirsiniz. Ama asıl keyif ve gerçek lezzet için hamuru baştan kendiniz hazırlamanızı öneririm; maya, un, süt, su ve biraz irmikle başlıyor her şey, gerisi sabır ve biraz da ocak başı ustalığı. Afiyet olsun!
Çıtır Çıtır Yassı Kadayıf (Tam Ölçülü) Tarifi İçin Malzemeler
- 1 su bardağı ılık süt
